ඉහිරීම

වෙසක් දසුනක ඉහිරවා

මගේ රුව ඔප කොට

සුවද දෙන කරදාසී මත පාට

වෙසග දින තුටුකලා

ඇත මතකයක තවම
 
ඒ සුවද රැදි සිතුවම ද
 
වෙසග දා හැම විටෙක
 
සද එළිය දිගේ අවුත්
 
බබලවයි නෙතු මැද හෙමින්
 
අද කොහිද නුඔ
 
මම කොහිද වෙන්වීම
 
එතරම් ම ගිය ඈත
 
අප දුරස් වීම දවයි මසිත
 
වෙසක් සද නැගි හැම රෑක
 
@අසම්මත/16/05/22/@

4 Com

සැලීම

සැලෙන

හැටි

සිතක්

හිත හිතා

පසු පසම
 
ලුහුබදින
 
හැටි
 
සි
ත
ක්
 
වෙසක් සද
 
ඇරැයුමක
 
හිතන්නට
 
නැවතත්
 
හි
ත
 
ගැන
 
බොහොම!
 
@අසම්මත/16/05/22/@

1 Com

ඇලලීම

කරපින්නාගෙන

ආශාවන්

දකින දසුන්

නෙත

ඇලෙන්නේම
 
සොදුරු සිතුවමක
 
හිතටත්
 
හොරෙන්
 
කෙලෙස් නැතිවිට
 
තුරන්
 
@අසම්මත/16/05/22/@

1 Comment

සංඛේතයක්

එකතු වේ නම් මෙසේ

සංඛේතයක් වෙන්නේ කෙසේ

ආදරය දළුලයි හදේ

විදිමි ඒ ආදරය නුඔ ගේ පිුයේ

තෙපලුවා මතකද වදන්
 
ඇස්වලින් ඉගිබිගි කරන්
 
පෙන්වලා සුරතක් රුවින්
 
ආදරය පෑවා හදින්
 
දසුන් පෙන්වා නෙතින්
 
අන්ධ කෙරුවා ආදරයක් ඉතින්
 
@අසම්මත/16/05/22/@

4 Comments

නයන කවි

ඒ

ඇස්

මේ

ඇස්

දොඩන බස්
 
සසල නොවේ
 
මගේ
 
ඇස්
 
නොපිය වෙන
 
ඇස්
 
කියන
 
රහස්
 
තෙමාවී
 
කදුළුවිත්
 
රහස් මුමුණන
 
ඔය දෙඇස්
 
@අසම්මත/16/05/21/@

4 Comments

1 Share

වියපත් වීම

තුරු මුදුනක් තමයි

තුරු හිසක් වි නැගුන

බොහො පත් වලින් පිරුන

වෙසක් සුළගට සැලුන

බොහෝ කවි ගී කීව
 
ලමා විය වීය මට
 
අතු ඉති දළුලා වැඩුන
 
තරුණ කම ගී රස බෙදුව
 
වියපත් විනි කාලයේ සරදමට හසුව
 
ගී පදත් ගෙතෙන්නැති
 
මගේ මේ සෙවන යට
 
අනන්තය මිහිරියක තැවරුන
 
සිලි සිලිය නගන්නට ඇති
 
සිත නිවී පහන් වන
 
හෙට මතකයක නැති වෙයි ද
 
මුල අගින් සිදුනාම
 
@අසම්මත/16/05/21/@

සසර දුක

මේ වෙසක් සද

නෑගී එන දුක

දුටිමි සසරක

එක් හරස්කඩක් අද

ආත්මයකට නොවිදි
 
ආත්මයකට නොදුටු
 
මිනිසුන්ගේ අතෝරක් නැති
 
සුසුම් කදුළැලි දුසිම් ගනනකි
 
සෞම්‍ය සද ඇති
 
කවිද අද නැති
 
පපුව තුල ඇති දුකම පමණකි
 
පින්බිමද මරණය සමග සටනකි
 
සොහුරන් නෑසියන්
 
ජීවිතය ඉල්ලා මොරදෙති
 
වෙසක් සද නුඔ
 
මරණයක සිතුවමක් අද නැගි
 
@අසම්මත/16/05/20/@

6 C