හමු විය යුතුමය
ඇය
රස ගුලාවක වදින්න
මිලක්
නොකරම
පිදුවාය
සෙනෙහස
කවියෙකුට බැදුන
හිත නිසා
ශෘරුංගාර
සිතිවිලි රසකට ලොල්ව
බෙලහීන කය
ගනනකට
නොගෙන
කවියකුට හිමි
@අසම්මත/16/07/24/@

7 Comments

61

ඇයි?
මම
මගේ

ලෝකයේ
තනි වීමී----------------------------------
හැමෝම
අහන්නෙ
ඇයි කියා නැවත නැවත
මම
කියමි
නිදහස පතා බව
හැමෝම
කියනවා එවිට
අපිත්
එන්නද ?-----------------------!
@අසම්මත/16/07/24/@

9 Comme

බයවුනාද
ඈත් වුනේ
එකවරම
ආසයි මං
ලං වෙනවට
පිටු පසින්
කළු පදාසයක් තිබුනට
ඒක වේලිලා ගොඩක් කල්
ඒ කළුව
ගෑවෙන්නේ නෑ
පිවිතුරු ඇස් වලට
දැන්
ලංවෙන්න
මට---------------------!
පේනවා
ඔය
ඇස් දෙකේ
කළුව
මට
හොදට-----------------!
@අසම්මත/16/07/24/@

1

නොදන්නා සුවදක මතක
අරන් යයි
අද ඔබ....
ඔබ ඉන්නවා මතකෙක
ඒ සුවද ගැන කියනවද
ආයෙමත් ඇවිදින්
හෙට දින.........
@අසම්මත/17/07/24/@

1 Comment

20

සුවද විහිදන මලක් අරගෙන

නුඔට මතක නෑ
මට මතකයි
ඒ පොරොන්දුව
අගේ කර කර
නුඔ ගත්ත හැටි
ඊයේ නොලියපු
ඒ කවිය අද ලියන වග
ගිවිස ගත් විදිහටම අද
ලියාගෙන කවි
ලස්සනට පිපි
සුවද විහිදන මලක් අරගෙන
මදහසක් මුව පුරවගෙන
ආ නමුත් නුඔ කොහිද අද
අකීකරු සොභාදහමද
වලළා දමා ගිය
මතකයක් පමණක්
ඉතිරි කර ඇත මට
@අසම්මත/16/06/08/@

9 Comments

1 Share

43

නුඔ දන්නවා
මම
ඉන්න
තැන
නොඑන්නම
ගියා
නුඔ
මතකයක්
තියා
හිත
සමුගන්න
හිතක්
නෑ
මට
ආයේ ආයෙත්
හමුවන්න තියේ නම්
නුඔ!
@අසම්මත/16/06/09/@

5 Comments

1 Share

45මල් පියවිලි, Avihinsaka Hiru Kumari and 43 o

අපට ඕනමයි ඉවසීමක් හදින්

ඔබ හිතන අයුරින් එහී නෑ කිසිත්
නපුරු වෙන්නේ ඇයි හිතින්
ප්‍රේමයක් පුරවගෙන තනි හදින්
මං මුලාවී රළු කතරක් මැදින්

තමන්ගේ යැයි හිතා සෙනෙහසින්
ලීව මුත් කවි වැල් පන්හිදෙන්
සිත මුරණ්ඩුව කියනා අනුහසින්
ප්‍රේමයක් පවතීද දෙහදක ලගින්
ඉන්න නම් ලං වී ලගින්
අපට ඕනමයි ඉවසීමක් හදින්
පතාගෙන සසරක ආ ලෙසින්
එක්ව බැදෙමුකො සද ආදරෙන්
කවියකට හැක ලියලන්න හද මැද
ඔබට හැක විදගන්න දුක සැප
මටද හැක ඉවසන්න ඔබ ලග
අපට හැක බබලන්න ප්‍රේමයෙන් සදවත
@අසම්මත/17/06/03/@

6 Comments

2 Shares

66