පෙති සිදීම

මා හදවත

පිනා යන

නැවුම් මල

පිපි දීලී

සුවද දී
 
රුව පිරී
 
හද දීලී
 
කදුල දී
 
බබරුන් දකී
 
රොන් බීබී
 
තුටින් සැලී
 
පරවී වැටී
 
සැගවී යතී

@අසම්මත16/04/11/@

දැනෙන හිත

නුඔ අඩන හඩ මට හොදින් ඇහෙනවා

නුඔ හැංගුවට උඔ දුකින් බව මටත් දැනෙනවා

ඇත්ත නොකියන්න හිතින් කියනවා

හැංගිලා උඔ යන්න හදනවා

මමත් දන්නවා උඔත් දන්වා
 
ආදරේ අදුර එළීය අතරකද හිතනවා
 
මටත් උඔ වැනි හදක් තියනවා
 
ඒ හදත් ලේ සුවද දන්වා
 
මවක් හෙලනා කදුළු වටිනවා
 
අනන්තය දුක් සුසුම් මවනවා
 
ඒ කදුළුවල අගය මනිනවා
 
මටත් ඒ කදුළු උනනවා
 
නුඔත් එක්කම මමත් ඉන්නවා
 
@අසම්මත/16/04/11/@

සිහින මලවී

නිහඩව ගිය නුවරක සිටිමි තනීවී

නුඔත් ගොස් ඈතකම කලකී

හිතත් නිරතුරු ඉකිබිදිද්දී

තනිය මැකුවේ කවිය ලංවී

හුදකලා සිත දැහැන්ගතවී
 
විසිරුනා නෙව මලක පෙති ගැලවී
 
ඉන්න මම දැන් හීනයක් වී
 
නුඔ සොයා එමී වලාවක් වී
 
දැවටිලා නෙත් අද්දරම දිගැසී
 
මමයී ලබැදියේ සිහින මලවී
 
නුඔ හදවතේ පූදීන පැතුම් කුමරී
 
@අසම්මත/16/04/10/@

සිත්තර ඇස්

කවියකට ගෙන මගෙ රුව

සිතුවමක් අකුරින් ලියාගෙන

හදවතේ නොමැකෙනා සටහනක්

ඔබා සිලාවක ලොවට දකින්නට

හැම සතරදෙස කලා නෙතකට
 
රසදුනක් මැයි විදින සිතකට
 
පවතිනා මතක මං පෙත
 
පියසටහනක් මද මගෙ හද ගැබ
 
පතුලටම සෙනෙහසක් පුද කල
 
සිත්තරානෙණී පුදමි ගත සිත
 
රුවක් වුව දිනක මිය යන
 
@අසම්මත/16/04/08/@

එපා නෙත් කැළුම්

මා නුවන් වසමි මම

ඔය නුවන් නොදකින්න

දරා ගන්නට නොහැකි

දසුන් නුඔ මවන

ඉවසමි සිතින් දැන්
 
සිතිවිලි වලට ඉඩ දෙමි
 
@අසම්මත16/04/06/@

අත් අයදිමි

ඔය දෑත් දිගු කරන්නේ

හැබෑවට නම්

පෙර පිනක් මටත් ඇති

තනිකමක් වදදිදී

හිත ලගින් යයි ඇදී
 
අල්ලමී හදවතින් ආ හැගුමක නැගි
 
දමා යන්නට එපා මග නම්
 
මේ අහින්සක හිත ඔබ ලග නිතී
 
@අසම්මත/16/04/05/@

රළ ඉහද්දර

ඒ වෙරළ අද්දර මා තාම ඉන්වා

සයුර මැද නුඔ ඉසුරු සොයනවා

සදක් නැගවිත් පෙම් කතා දොඩනවා

අදත් නුඔ එන මගම බලනවා

සිතත් හොරැහින් එයම සිතනවා
 
හෙටක් ගැන මං හීන මවනවා
 
උඔත් එහෙමමැයි මටත් හැගෙනවා
 
@අසම්මත16/04/03/@