මිටියකින් තඩි බබා

යකුලකින් ඇණ ඇණ

මම

විචාරණ නුඔ

ඇයි නොමඅහුලන්නේ
 
මා පිටකරන මගේ සුසුම් කැට
 
දෝතකට ගෙන
 
හොදින් බැලුනොත් ඇහැට
 
එහි ඉන්නවා මම
 
මිණිකැටයක් විලස
 
හැමවෙලේ නුඔ පතන
 
රිදුම් දෙනු කුමට
 
එහි පැලුම් ගොඩක් ඇත
 
මැණිකක අගය හැම විට
 
මිලක්ම,ද ?

@අසම්මත/16/08/07/@

15 C

සටන් කරලා සෙව්වෙම

වදන් ටිකක් ස්ථාවර

ලියන්න සියුම් තැනකට

එක්කාසු කල අකුරක්

හුදකලා කල හද
 
ඇවිල නටාවිද නුඔ
 
පියාපත් සොයා ගෙන
 
සිත් පිරිමැද ලියන
 
වචන දමනය නොකල
 
රැඩිකල් සෞන්දර්ය අතර
 
හුස්මක් කටක් නැතිවම
 
ඉගිල යමි ලැගුම් හොය හොය
 
පියාපත දිග හැර
 
නිදහසක් පියාඔා යන්නට
 
සොයන මුත් හිත තදකර
 
අත්තටු කුමට මට
 
ඉගිල යනු බැරි කොට
 
@අසම්මත/16/08/07/@

1

ආශයි කිමිදෙන්න
අඩි පාරවල් නැති
රළ රැළි අතර
සැමරුම් නැති
පිය සටහන් තබා.........

@අසම්මත/17/08/07/@

ඇයයි මමයි

මමයි නුඔයි

ඔයයි මමයි

අඩු වැඩිය ලං වෙලා

හුගක් දුර ඈතක ගියා
 
තුරුළු වෙලා
 
ඈත් වෙලා
 
ඒ රස වින්දා
 
ඒ දුක වින්දා
 
මම දන්නා
 
නුඔ දන්නා
 
ඇය දිනුවා ඇය යන්න ගියා
 
අපි දෙන්නා
 
ඒ ගැන හිතලා
 
සතුටු වුනා දුක ගැන හිතුවා
 
ඔයයි මමයි
 
මමයි ඔයයි
 
අප අපි ගැන දෙඩුවා
 
මොනවද දැනිලා
 
මම ඒ ගැන ලීවා
 
පටලැලිල ලීවා
 
නොහිතම ලීවා--------------------------!
 
@අසම්මත/16/08/05/@

17 Com

ඇහි පියන් යට

නුඔ රැදෙන කල

මනස් ගගුලේ

ගලන දිය රළ

ඇසක් තුරුලේ
 
පෙම් කෙළිනවද
 
මටත් නොදැනේ
 
මා හොයන සද
 
නුඔද ලදුනේ
 
ඒ කොමළ ළද
 
දැනී දැනෙනා
 
මේ සුවද මැද
 
මටත් නොදැනිම
 
හදට වැදුනෙද
 
මලක් සුපිපී
 
හමන මුව රද
 
ඇහිපියන් යට
 
රහසේ වැසුනිද?----------------
 
@අසම්මත/16/08/05/@

6 Comm

ඇය සොරකම් කර ගතිමි

ඇයට නොදැනෙන්න

ම සිත පමණක්

දැන ගතිමි ඇය

උඩ යට හිත යන
 
ස්ත්‍රියක ඔහේ පාවෙන
 
සැලෙන දේ දැක
 
ඉබේ ඇස් යන
 
කළු සුදු චරිතෙක
 
කළු ඉවත හල
 
ඔළුවෙන් හිටගෙන
 
නෙත් මානණ ළද
 
දන රින කොතනද
 
ඇය එකතුවන තැන
 
පත්තිනි යන එන
 
පෙර මග හිදි කත
 
@අසම්මත/16/08/0/5/@

14 Co

අපට හිමි තැන කොතැනද

පිය ගැට්ට පාමුල පමණද

හව්හරණක් නොතිබුණත් අපමණ

සොහොයුරු සෙනෙහස කිරිවැද

පැහෙන විට තුරුලට ලැම
 
මල්ලී මට මගේ හද මැද
 
උඔට මට හිමිතැන කොතැනද
 
අව්ළුවා ගොඩක් දුක් ගින්දර
 
දැවෙන මා හිත අද්දර
 
ඉදින් මල්ලියේ නැගිටපන් ඉදුවර
 
අදක් නැතිමුත් හෙටක් ඇතිකොට
 
පීඩනය පුපුරාද ගිනි පුපුරට
 
ඇවිල යාවිය මහා උඩ මැදුරට
 
පහල ඉමු එතෙක් අපි පියගැට
 
අදුරු මැද නැති පායන ඉරකට
 
කුමට අඩා වැඩක් නොම කදුළට
 
හසුව සුසුම් නගන රැළි අහුරට
 
දවා හළුවනු අසමානතා වැට
 
එක මග පැමිණ එක කුසකට
 
අතාරිනු බැරි නුඔ සමාන මැණිකට
 
කියමු එළිය දෙන අළුත් ඉරකට
 
මවන්න සුන්දර ලොවක් උඔට මට

@අසම්මත/16/08/05/@

25 Commen